تاریخچه ورود برق به ایران

قبل از ورود برق به ایران یکی از مشکلاتی که گریبان گیر دولت بود مسئله روشنایی خیابان ها و معابر اصلی بود. به همین جهت برای اولین بار کارخانه ای تاسیس شد که تنها دو خیابان ناصریه و خیابان در اندرون را با استفاده از گاز کاربیت روشن کرد. اما با توجه به خرافاتی بودن مردم در آن زمان که میگفتند این تکنولوژی و روشنایی قسمتی از قدرت شیطان است و نباید به تکنولوژی بیگانه اعتماد کرد در نتیجه تمامی لامپ ها را شکستند و تیر های برق را خراب کردند. بعد از این اتفاقات روشنایی فقط برای داخل دربار فراهم شد که بعد ها یک تاجر خوشنام اصفهانی به نام محمد حسین امین الضرب برای اولین بار با خرید مولدی که سوخت ان از ذغال سنگ تامین می شد و وارد کردن آن از روسیه برق را به صورت رسمی وارد ایران کرد و کم کم جای گاز را گرفت.

تاریخچه ورود برق به ایران

 محمد حسین امین الضرب فرزند محمدحسن اصفهانی و ماه بیگم‌ خانم در سال 1289 در تهران دیده به جهان گشود. البته شایان ذکر است که ولین مولد برق در سال 1264 دقیقا 6 سال بعد از تولید شدن نمونه اولیه ان توسط ادیسون وارد ایران شد که برای اولین بار کاخ گلستان را روشن کرد اما اولین نیروگاه اختصاصی برق توسط محمد حسین امین الضرب تاسیس شد. پدر محمد امین از انجایی که تاجر خبره ای بود و فنون ضرب سکه را نیز از کشور های خارجی یاد گرفته بود به عنوان مسئول ضرابخانه شاهنشاهی در دوران ناصرالدین مشغول به کار بود.

محمد حسین امین الضرب کار تجارت را در 16 سالگی شروع و در سن 19 سالگی تمامی فوت و فن ضرب سکه را یاد گرفت. این تاجر بعد از وارد کردن کارخانه لامپ سازی به ایران توجه بسیاری از مردم عادی و تجار تهران قدیم را به خوش جلب کرد به طوری که مردم ساعت ها به تماشای کارخغانه و چراغ های روشن می نشستند و لاحول می گفتند اما با وجود این تفاسیل باز هم مردم به استفاده از آن میلی نشان نمیدادند و تنها استفاده از برق و لامپ در ایران تها به خیابان های منتهی به دربار ختم می شد که در غروب روشن و اخر شب از طرف خود کارخانه خاوش می شدند.

تاریخچه ورود برق

 در آن زمان قیمت استفاده از برق به این گونه بود که لامپ چهل واتی شبی چهار شاهی (لازم به ذکر است که در آن زمان به ولت شمعی گفته می شد) , هفتاد و پنج شمعی به قیمت هفت شاهی و صد شمعی نیز ده شاهی بود. کم کم با گذشت زمان  محمد حسین امین الضرب برای پیدا کردن مشتری و طرفدار در یکی از مراسم های محرم مجلس را با لامپ های رنگی و زیبا اراست و مجلسی باشکوه برپا شد همین امر باعث شد تا مردم به برق دید خوبی پیدا کنند و کم کم به استفاده از آن روی بیاورند.

 در آن زمان برای گرفتن هزینه لامپ و برق مصرفی شخصی به اسم تحصیلدار به مغازه ها و خانه ها میرفت و پول مصرف برق را از آن ها می گرفت چون در آن زمان کنتور برای محاسبه مصرف برق وجود نداشت. اما در ان زمان نیز بعضی از مردم در پرداخت هزینه برق تقلب می کردند مثلا وقتی تحصیلدار می آمد مغازه را می بستند و یا مثلا لامپ چهل واتی را وصل می کردند وبعد از رفتن تحصیلدار لامپ های هفتاد و پنج وات وصل می کردند.

 ورود برق و دردسر های آن

بعد از ورود لامپ و برق به ایران از این پدیده استقبال نشد. خیابان های تهران تا سال ها بعد از ورود برق به ایران از چراغ های زنبوری , انواع فانوس ها برای روشنایی استفاده می شد. بعد از گذشت مدت زیادی فقط دو خیابان که به دربار ختم می شدند برق و لامپ داشتند آن هم که از هر ده تا لامپ یکی کار می کرد چون شبانه بچه ها با استفاده از سنگ و چوب لامپ ها را می شکستند. با این حال بغیر از این دو خیابان تمامی خیابان های شهر در تاریکی مطلق به سر می برد. بعد از گذشت زمانی آقای ضیاالدین طباطبایی اقدامات بسیاری جهت همه گیر شدن استفاده از برق و لامپ استفاده داد. از جمله اقدامات ضیا الدین طباطبایی تامین روشنایی برای تمامی نقاط شهر بود تا از تاریکی مطلق بیرون بیاید.

ورود برق به ایران

 این اقدام توسط بلدیه با خرید چراغ هایی که دور تا دور آن را آهن گرفته بود و با پایه ای آهنی به دیوار ها وصل می شد که درون آن تعدادی لامپ سبز رنگ هفت ولتی خریداری و در فاصله پنجاه متر به پنجاه متر بر روی دیوار نصب می شدند. همچنین برای هر چراغ سهم نفتی به اندازه پنج سیر نفت به آنها اختصاص داده شد و برای هر صد و پنجاه تا از این چراغ ها یک چراغچی قرار داده شد تا از لامپ ها مواظبت کند بدین صورت اندک روشنایی خیابان های تهران را فرا گرفت. اما شهرداری و دولت وقت توانایی روشن کردن و تامین برق تهران را نداشت. همین امر باعث شد تا بعد از برکنار شدن قاجار نمایندگان مجلس و وزرا از دولت بخواهند که برای تولید برق از کارخانه های غیر دولتی نیز استفاده و اجازه تولید داده شود. یکی از موضوعاتی که بسیار حائز اهمیت بود تاریکی بسیار زیاد خیابان های تهران بود با وجود گذشت سالیان زیاد بعد از ورود برق , شایان ذکر است که این تاریکی مشکلات بسیار زیادی را برای شهروندان به وجود آورده بود. تاریکی تهران به حدی بود که در سال 1307 روزنامه اطلاعات تهران را به عنوان پایتخت خاموش معرفی کرد. با وجود به وجود آمدن تعداد زیادی از کارخانه های بزرگ و کوچک و پخش شدن برق تقریبا در تمامی شهر های ایران به دلیل نبود ولتاژ و فرکانس مشخص و همچنین نبود قیمت مصوبه برای مصرف برق همچنان مشکلات زیادی در راه استفاده و همه گیری برق وجود داشت.

برق در ایران

به مرور زمان و با روی کار اومدن رضا شاه مردم بیشتر به استفاده از برق روی آوردند. همین امر باعث شد تا محمد حسین امین الضرب برای تامین برق شهر تجهیزات و مولد های بیشتری را خریداری کند و با راه اندازی یک کارخانه دیگر در لاله زار و با نصب چندین پایگاه فشار قوی برق را به شهروندان تهرانی رساند اما باز شایان ذکر است که بیشتر مردم از قطع و وصلی و فشار کم برق شاکی بودند کم کم با گذشت زمان این مشکل با روی کار امدن کارخانه های بزرگ و مدیریت صحیح برق در تمامی ایران فراگیر شد. امروزه نیز از محمد حسین امین الضرب به عنوان اولین وارد کننده برق به ایران یاد می شود.

2019/ 05 /20 4230
print



rating
  نظرات

نظرات کاربران
نام
ایمیل
نظر
بازگشت به بالا